Wing my Way ('-^*)b

คนที่กดเข้ามา ต้องโดนสปอยแน่ๆ ถ้าไม่อยากโดน คลิ๊กออกเน้อ

**เนื้อความนี้มาจากความคิดเห็นส่วนตัวเป็นหลัก **

กว่าจะได้ดู.......

วันนี้กว่าจะได้ดูนี่เรียกได้ว่า เดิน+วิ่งสู้กับเวลามาก ตอนแรกกะไว้เลยนะว่า ต้องดูแบบพากย์ญี่ปุ่นซับไทย เพราะระจะชอบเสียงของต้นฉบับมากกว่ายังไงเสียงก็มาจากนักแสดงตัวจริงน่ะ อย่างเสียงร้องไห้ เสียงตะโกนตอนโกรธนี่แบบออริจินอลจะได้อารมณ์มาก แล้วก็ไม่ตลกเวอร์ๆ  แต่!? สุดท้ายต้องมาเลือกดูแบบพากย์ไทย เพราะใกล้บ้านแล้วได้ที่นั่งดีๆ เห็นเพื่อนบอกว่าแบบญี่ปุ่นมีที่พารากอนอย่างเดียวซึ่งไกลจากบ้านระมาก ถ้าไปวันฉายวันแรกแน่นอนที่ต้องเต็ม ถึงจะเลื่อนไปเวลาอื่น แล้วขากลับคงจะดึกชัวร์ๆสุดท้ายก็เลือกแถวบ้าน ถึงกระนั้นยังอุตส่าห์เจียดเวลาวิ่งสู้ฟัดจากเดอะมอลล์งามไปเวิร์ดเทรดตอนบ่าย1  แล้วต้องกลับมาให้ทันหนังฉายช่วงบ่าย3ครึ่ง สรุปวันนี้นั่งรถเล่นมากกว่าทำกิจกรรมอยู่กับที่อีก กรี๊ด หนังสืออุตส่าห์เข้าเยอะด้วย  อนิเมท อนิมีเดีย ยืนเปิดดูแบบผ่านๆไม่ละเอียดอีกต่างหาก เสียดายยยย ตอนเดินเข้าร้านมีนิยาย L  ตรงเคานท์เตอร์แว๊บเข้ามาในสายตาเพื่อเตือนอีกนะว่า "เธอต้องกลับไปดูให้ทันนะเฟร้ย"  ในที่สุดก็กลับมาทัน โชคดีที่มีรถมาพอดีด้วยแหละ กลับมาถึงตอน บ่าย 3 20นาที  พร้อมกับนิยาย+การ์ตูน อีกเพียบ นิวไทป์ 1เล่ม <--ยังไม่ได้เปิดเลย

บรรยากาศทั่วไป

รอบที่ระดูคนเต็มโรงเลยแหละ โชคดีที่ไปจองไปตั้งแต่บ่ายหนึ่งเลยได้ที่นั่งเจ๋งๆ ไม่ไกลหรือใกล้เกินไป กำลังพอดี ที่เต็มโรงเพราะมีฉายโรงเดียวหรือเปล่าวา แล้วก็ใบปลิวข้างบนยังไงอยากให้วางแจกมากกว่าซื้อตั๋วแล้วได้จัง เห็นบอกว่าถ้ามา 2คนซื้อตั๋ว 2ใบแจกแฟ้มด้วย มาคนเดียวก็อดน่ะสิ T[]T จริงๆแผ่นใบปลิวนี้ก็จะอยู่กับระไม่นานหรอก เดี๋ยวมันจะบินไปญี่ปุ่นแล้ว จะเอาไปให้คนญี่ปุ่นค่ะ คิดว่าถ้าแผ่นนี้ไปอยู่ที่นั่นแล้วต้องเป็นของแรร์แน่ๆ (ใครได้ไม่เอามาให้ระได้นะคะ  มีเพื่อนญี่ปุ่นหลายคนที่อยากส่งไปให้เค้าอีกเยอะเลย) นึกถึงตอนที่ระไปดูภาคแรกที่ญี่ปุ่นแล้วหยิบเอาแผ่นใบปลิวมาเป็นกำ (ประมาณ5-6แผ่น) ก็เอามาให้เพื่อนๆที่ชอบเดทโน้ตที่นี่เหมือนกันแหละค่ะ ไว้เป็นที่ระลึกได้

ความประทับใจทั่วไป

แทนที่จะได้ 100% ตัดออกไป 20%เพราะเสียงพากย์ไทยนี่แหละค่ะ เป็นความผิดพลาดของตัวเองแท้ๆถ้าใจกล้ายอมกลับดึกหน่อย แต่เมื่อคืนไม่ได้นอนเลยไม่ไหว อย่างที่บอกไว้ข้างบนคือ อรรถรสจากเสียงในการแสดงอารมณ์ของตัวนักแสดงจริงๆขาดหายไป อย่างตอนที่มากิร้องไห้ฟันธงเลยว่าถ้าระฟังแบบเสียงของมายูโกะจังจริงๆคงน้ำตาซึมตามไปแล้วล่ะ  บางฉากก็ติดตลกเกินไปทั้งๆที่เครียดนะ ยิ่งตอนที่เด็กฉลาด พยายามจะบอกเลข 13 กับแล้วแอลตีความตัวอักษรออกมาเป็น MK  (ตรูกะแล้วว่าพากย์ไทยต้องล้อสุกี้) orz เสียงลุคนี่จำได้ว่าขรึมนะ ทำไมติดตลกหลุดโลกไปเลยง่ะ ฮือๆๆ･ﾟ･(つД｀)

ฉากที่ชอบนี่มีหลายๆฉากเลยล่ะ จากแอลที่ปกติจะไขคดีอยู่หน้าคอมอย่างเดียว กรณีของมากิจังนี่นี้ก็ออกมาปฎิบัติการแบบเอาท์ดอร์บ้างแล้ว  ฉากขี่จักรยานกับตอนที่พยายามยืนให้ตัวตรงๆนี่ชอบมากเลย (บางทีก็รู้สึกเหมือนพี่ชายที่คอยดูแลน้องๆ แอลนี่จัง ヾ(･ω･)ﾉ)  พอคิดว่า อีก1วันตอนที่หนังจะจบ แอลก็จะตายแล้วรู้สึกหดหู่อย่างบอกไม่ถูก(ช่วงนี้เจอแต่ตัวเอกตายบ่อยจังแฮะ แซ็ค CCFF7,เมื่อวานหมาดๆเพิ่งจบ ลีออนTODDC)

แน่นอนพอดูแล้วจะชอบไปหาเบื้องหลังมาดู จริงๆมันเป็นของที่ออกอากาศตอนโปรโมทที่ญี่ปุ่นไปตั้งนานแล้วล่ะค่ะ แต่กั๊กไว้ดู เพราะกลัวสปอย ได้ฟังเสียงออรินอลก็จากทางนี้ล่ะนะ

อย่างของอันแรกนี่ มีพูดถึงตอนมาถ่ายในประเทศไทยด้วย

ดูจากเรื่องไม่คิดเลยนะว่า เคนอิจิซังจะมาถ่ายที่เมืองไทยด้วย นึกว่าฉากที่เค้าออกไม่ได้มาถ่ายที่ไทยซะอีก ที่ไหนได้ฉากเครื่องบินไคลด์แม็กซ์ของเรื่องตอนหลังนี่ เห็นบอกว่าทางไทยให้ยืมเครื่องบินจัมโบ้เจ็ทให้ถ่ายเลยนะนั่น แถมฉากนี้เคนอิจิซังบอกว่า ร้อนเหงื่อไหลบ่อยต้องเมคอัพใหม่บ่อยๆ   

อันนี้เค้าบอกว่า เป็นภาพที่มัตสึเคน ร่วมถ่ายรูปรวมกับสต๊าฟทางฝ่ายไทยทั้งหมดด้วย เยอะน่าดูเหมือนกันนะเนี่ย

นี่ตอนสัมภาษณ์นักแสดงหลัก แถมมิสะจังมาด้วย (ออกนิดเดียวนะนั่น) ตกใจมายูโกะจังอายุ13......ชื่อของเด็กฉลาด(ตอนท้ายแอลจะตั้งชื่อให้ว่าเนียร์)ในบทก็ใช้บอย(เด็กผู้ชายเหรอเนี่ย) ตอนแรกนึกว่าเด็กไทยแต่ดูชื่อตอนจบ เด็กญี่ปุ่นแฮะ หน้าแกนิ่งมาก ตอนสัมภาษณ์ยังทำเป็นเหมือนตอนแสดงอีกแหนะ ไม่ให้ยิ้ม (กรุณาสังเกตคิ้วเคนอิจิคุงตอนให้สัมภาษณ์)

บ้านเราไม่มีเบื้องหลังฉายทางทีวีให้ดูบ้างเหรอ ?????

ตอนหนังจบก็ดูชื่อสต๊าฟได้ไม่จบอีกแล้ว พากันออกโรงกันหมดเลย  ตอนก่อนออกเป็นตอนที่รายชื่อสต๊าฟของไทยขึ้นพอดี orz รอดีวีดีเวอร์ชั่นญี่ปุ่นดีกว่า .....

แอลออกโฆษณาล็อตเต้ด้วย ตอนแรกที่เอาตัวไถมากับเก้าอี้เข้ามาฉากอย่างฮา