part 3 (จบ) (⌒-⌒*)v Be with you 2012/4/5-11 Japan
posted on 24 Apr 2012 14:07 by azul in travel เก็บตกแล้วค่ะ อันนี้จะแปลกแหวกแนวไปจากปกติสักหน่อยตรงที่ไม่ได้มาพูดถึงสถานที่เที่ยว เนื่องจากคราวนี้นอกจากไปไลฟ์แล้ว วันที่เหลือก็ไปเดินช็อปแหลกจริง ๆ
วันแรกพอไปถึงก็ไปแถวโรงแรมคืออิเคะบุคุโร่ วันที่สองอุเอโนะดูซากุระ-ซื้อของให้เพื่อน วันที่สามฮาราจูกุ -อากิฮาบาร่า วันที่4 โอไดบะ-ไลฟ์มาเมงุ วันที่ 5 ชินจูกุ วันที่ 6 ไปชิบุยะ สรุปคือนั่งแต่สายยามาโนะเตะเซ็น Only แล้วแต่ละที่นี่ก็จะใช้เวลาเดินดูของเป็นวันเลยค่ะ ย้ำเป็นวัน บางวันก็กลับมาแถวอิเคะอีก เลยไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเท่าไหร่ จริง ๆ ยังขาดไปแถวนาคาโนะกับสถานทีโตเกียวนะเนี่ย ฮือ ๆ ๆ ๆ
คราวนี้จะมาพูดถึงเกร็ดเล็กน้อยที่ไปเจอมา และการไล่ล่า ??? ไอเทมกลับบ้านนะคะ
เนื่องจากไม่ได้ทัวร์บริโภค แล้วก็ส่วนนึงตั้งใจจะมาไดเอทอยู่แล้ว (แหมทำเป็นพูดหรู จริง ๆ ก็เจียดเงินเพื่อซื้อไอเทมนั่นแล) อาหารส่วนใหญ่จะซื้ออาหารกล่อง- ไอติม-ขนมอื่น ๆ มาทานที่โรงแรมตอนกลางคืนค่ะ ที่ซื้อก็ที่เดิมที่ขายอาหารเยอะ ๆ ตามสถานทีรถไฟของอิเคะบ้าง ของชินจูกุ ของชิบุย่า บางวันก็ซื้อจากแฟมมิลี่มารท์ที่แถวโรงแรม ซึ่งมื้อนึงก็จะไม่เกิน 1000 เยน ส่วนกลางวันก็จะไปกิน KFC มั่ง ราเมงถูก ๆ 500 เยนมั่ง อีกเหตุผลคือ ระเป็นคนกินน้อย ไม่อยากกินชามใหญ่ ๆ กินแล้วชอบเหลือน่ะค่ะ ดังนั้นก็เลยซื้อแบบถูก ๆ ทาน แต่จะหนักพวกน้ำแทน จะมีจัดหนักมื้อนึงที่เลี้ยงอาหารไทยให้เพื่อนคนญี่ปุ่น ตอนที่ไปที่ชินจูกุ ต้มยำเปรี๊ยวมาก ราคาก็ไม่แพงนะ 2000 กว่าเยนได้หลายอย่างอยู่
บางคนอาจจะคิดว่า KFC บ้านเราก็มี ไปกินบ้านเค้าทำไมมมมมม (หม๊าม้าระพูดเองแหละ) ใช่ค่ะ แต่สูตรไก่ของเค้าจะคนละแบบกับบ้านเรานะเออ อร่อยจ้า(ทว่าดูไก่แห้ง+แฟ๊บชะมัดเลยแฮะ) น้ำจิ้มก็แปลกดีค่ะ หวานนิด ๆ ใส่ขิง อร่อยดี ที่ชอบอีกอย่างคือเค้ามีสลัด น้ำจิ้มอร่อยด้วยยยยยย ชุดนี้สำหรับระกลางวัน อิ่มนะ (แต่คนอื่นคิดว่าไม่พอแน่ ๆ ใช่ไหมเอ่ย) ^^ ไป 6 วันเดินเยอะ +กินพออิ่ม ลดไปเลย 2 โล (ไดเอทสำเร็จระดับนึง) ^^
กำลังอยู่ในช่วง akb48 ฟีเวอร์ ได้ไปแวะช็อปมา 2 ที่เลยค่ะ ที่ฮาราจูกุกับที่อากิฮาบาร่า ที่อากิที่เล็กอ่ะ เข้าไปก็เบียดกันเลย ของที่ระลึกในช็อปส่วนใหญ่จะเป็นพวกพวงกุญแจ รูปภาพ ที่มีรูปน้อง ๆ เค้า แต่ระแบบว่าความรู้สึกส่วนตัวนะ ถ้าเก็บภาพด้วยแล้วมันรู้สึกแปลก ๆ ถ้าอยากเก็บก็จะเก็บซีดีเพราะชอบแนวเพลงเสื้อผ้า+ท่าเต้นมากกว่า ชื่นชมที่ตัวบุคคลก็มีอย่างอั๊ตจัง แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นต้องเก็บรูปเดี่ยว ๆ มาชื่นชมอ่ะ เลยหาของที่พอจะเป็นที่ระลึกได้แบบไม่เอาภาพอ่ะ ก็เลยได้พวงกุญแจซึ่งเป็นของลิมิตเตทของแต่ละสาขามาค่ะ ต่างกันก็ตรงสีของช็อกโกแล็ต กำลังคิดอยู่ว่าจะใช้ห้อยกับอะไรดี
เหล่าตุ๊กตาน้อย ๆ (???) เจ้ารีแล็คคุมะเล็งไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วนู้นน่ะค่ะ ตอนก่อนจะกลับจะหยิบก็ไม่หยิบกลับบ้านมาเห็นของไทยขายก็มานั่งเสียดาย ปีนี้ไปตอนเดินเล่นที่สนามบินนาริตะเห็นแบบปิคนิคเลยหยิบมาเลย เป็นตัวใหญ่ที่สุดในบรรดาที่ซื้อมา นอกนั้นจะซื้อแต่ขนาดเล็กน่ารัก ไม่เน้นใหญ่แต่เน้นปริมาณ คราวนี้ไม่ได้ไปดิสนีย์แลนด์ ก็ไปแวะช็อปของดิสนีย์ที่โอไดบะ ได้เจ้าพูห์แบบบขนมา ได้โดนัลด์ตอนหลับด้วยนะ ( ตอนนี้เอาไปไว้ในรถแล้ว) เดินไปเดี๋ยวก็เจอ อ๊าย ตัวนี้น่ารัก โอ๊ว ตัวนี้ก็น่ารัก ขันติ ๆ ขนาดยับยั้งใจแล้วยังพาเด็ก ๆ กลับมาได้ขนาดนี้อ่ะนะ
พูห์ตามมาแจม ภาพนี้นำเสนอกล่องช็อกโกแล็ตซากุระ 525 เยนเอง มี 6 ชิ้น ถูกดี ^^ ระว่าแค่กล่องมันก็หรูแล้วนะ ทีนี้พนักงานถามว่าเป็นของฝากหรือเปล่าคะ (อ๊ะ มีห่อล่ะสิแบบนี้) ก็เลยให้เค้าห่อให้ ปรากฎว่าห่อออกมาสวยมาก!!!ดูสิ มีกระดาษฝอยอย่างกะใช้รองไข่ แถมกระดาษห่อมีลายซากุระ+ผูกโบว์ให้อีกต่างหาก ชอบอ่ะ ถูกใจมากเลยล่ะค่ะ
กระโปรงของยี่ห้อ secret magic ตัวนี้เป็นตัวที่ถูกใจมากที่สุดในบรรดาเสื้อผ้าที่ซื้อมาคราวนี้เลยล่ะค่ะ เห็นริบบิ้นข้างหลังแล้ว ปิ๊งเลย ต้องเอาตัวนี้กลับบ้านให้ได้ >< ในลิงค์นี้เป็นแบบที่นางแบบใส่ ให้ดู ความน่ารักของโบว์ข้างหลังนี่ดลใจจัง ๆ เลย เสื้อแนว ๆ นี้บ้านเราไม่ค่อยมีขายเท่าไหร่ แต่ระชอบแนว ๆ นี้มากไปทีก็ซื้อกลับมาที
กระโปรงอีกแบบนึงที่เค้ากำลังนิยมกันคือกระโปรงแบบหน้าสั้นหลังยาว Asymmetry drape skirt
เห็นหลาย ๆ ร้านทำแนว ๆ นี้มาเหมือนกัน ระไปถอยของLIZ LIZA มา
ตอนเข้าร้านขายเสื้อเป็นอะไรที่สนุกมากเลยค่ะ
ที่ญี่ปุ่นบริการลูกค้าดีมาก เข้าไปคืออารมณ์เราไม่ใช่พระเจ้านะ แต่ให้ความรู้สึกเหมือนเพื่อนคุยกัน ตามประสาคนชอบเสื้อสไตล์เดียวกันอะไรแบบนี้มากกว่า บางร้านคือถ้าเข้าไปดูแล้วไม่ซื้อ เค้าก็จะพูดว่าขอบคุณนะคะ เวลาเดินผ่านร้านไหน เผลอสบตาเค้าก็จะบอก เชิญชมก่อนได้นะคะ (โกรังกุดาซัยยยย ) <----กรุณาคิดลากเสียงแบบโมเอะ ๆ ด้วย
แต่ระก็พอจะจับจุดได้แล้ว คือถ้าเดินดูเฉย ๆ ในร้าน คนขายก็จะปล่อยให้เดินดูตามสบายไม่มีเดินตามนะ แต่ถ้าสมมุติว่าเผลอไปจับดูอย่างจริงจังหรือมองดูอยู่ล่ะก็ คนขายเค้าก็จะเข้ามาแนะนำ+ชวนคุย อย่างวันนั้นระใส่กระโปรงลายดอกไป ถูกใจกระโปรงลายดอกที่ราวพอดี เลยจับ ๆ เนื้อผ้าดู คนขายก็เข้ามาแล้ว "ตัวนี้(ตัวที่เล็งอยู่) น่ารักดีนะคะ " +การโปรยยิ้มให้ แล้วถ้าเราไม่ถามอะไรเค้า เค้าก็จะเดินจากไป คือ ไม่มากวนนั่นแหละ บางทีถ้าอยากจะลองก็จะพาไปลองเลย ทีนี้ระก็ซื้อเลย เค้าก็ถามว่า คุณลูกค้าชอบลายดอกใช่ไหมคะ เห็นใส่ลายดอกมาด้วยฯลฯ ใส่ใจรายละเอียดจริง ๆ
ยิ่งพนักงานร้าน เอิร์ธมิวสิคที่โอไดบะ ระไปซื้อรองเท้า ตอนลองรองเท้าแทบจะเป็นเจ้าหญิงในนิยายเลย เอามือมาลอง มาผูกเชือกรองเท้าให้อีกแหนะ พอระลองเสร็จ เค้าก็กำลังเก็บคู่ที่เอาใส่ถุงอยู่ ไซด์ที่ลองไม่เข้าระก็ผูกเชือกคืนให้เค้าใช่ปะ คนขายขอบคุณ หัวผงก ๆ ใหญ่เลย แถมก่อนไปวันนั้นนิ้วชี้ระแห้งแตกเพราะอากาศมันหนาว เลือดซิบก็เอาพลาสเตอร์ของไทยที่ลายกระต่ายสีเขียว ๆ ติดไป คนขายเห็นก็บอก พลาสเตอร์ลายน่ารักดีนะคะ (พลาสเตอร์ยังชมเลยวุ้ย)
มีร้านยี่ห้อBLUE ROUGE อีกยี่ห้อนี้ระไปทีไรก็จะไปซื้อทุกปี นี่เค้าไปเพิ่งไปเปิดสาขาใหม่ที่ชินจูกุ ตอนซื้อมีชุดนึงระเล็งไว้แล้วล่ะ แต่เสื้อมันหนาไปหน่อยใส่อากาศบ้านเราไม่ได้ ระก็ถามว่าซื้อแยกได้ไหมคะ เค้าบอกว่าได้ แถมบอกอีกว่า ถ้าอากาศร้อนเสื้อตัวบนไม่ต้องเอาก็ได้นะคะ (เจ๋งอ่ะ ไม่มัดมือชกให้ซื้อเป็นเซ็ทด้วย)
ทุกร้านจะชวนให้ทำบัตรสมาชิกสะสมแต้มเอามาลด ระอยากได้นะ แต่มันต้องกลับไทยนี่สิ ก็เลยแอบคิดว่า เค้านึกว่าระเป็นคนญี่ปุ่นเหรอ ? แต่จะมาความแตกตอนจ่ายตังค์นี่แล 555 เพราะบอกไปว่ามาจากต่างประเทศเสร็จได้มีชวนคุยต่อ ประเทศอะไร ตอนนี้กี่องศา บอกองศาไป เห กันใหญ่ มีร้านBLUE ROUGE เค้าก็ขอบคุณแล้วบอกว่าปีหน้าเจอกันใหม่นะคะ
เรื่องถามทำบัตรนี่ ตอนแรกไม่คิดอะไรนะ แต่พอมาถึงร้านขายกิ๊บติดผม คนข้างหน้าระเป็นฝรั่งเค้ามาซื้อไม่ถามอะไร พอถึงตาระก็ถามเลยว่า มีบัตรไหมคะ ทำบัตรไหมคะ มันก็เลยเอะใจขึ้นมา
บางทีก็คนขายช่วยทำตัวอย่างให้ดูว่าเสื้อตัวนี้แมชกับสีอะไรได้บ้างตัวไหนได้บ้าง รีบกุลีกุจอไปหยิบมาเทียบให้ใหญ่ ซึ่งไอ้ตัวที่เอามาแมชเราจะไม่เอาก็ได้ แต่ระใจอ่อนทุกที ก็มันน่ารักอ่ะ แถมบ้านเราก็ไม่ค่อยมีแนวนี้ขายด้วย
ช็อปเสื้อผ้าเป็นอะไรที่สนุกมากค่ะ ^^ การบริการทำให้ไปแล้วอยากไปอีก
รายการนี้ทำระเกือบตื่นสาย พอดีกำลังนั่งเก็บของจะเอาไปส่งไปรษณีย์อยู่ เกินเที่ยงคืนแล้วล่ะ เพราะเจอรายการนี้เชียว นั่งดูแล้วฮาก๊ากอยู่คนเดียวในโรงแรมนี่แหละ เป็นรายการเอาฝรั่งที่หน้าอกใหญ่ที่สุด เน้นที่สุดนะ เอามาเล่นเกมโขกสิ่งของจับเวลา เห หน้าอกใช้โขกไม้หักได้จริง ๆ อ่ะ(คิดว่าไม้ไม่น่าจะแข็งมาก) ดูไปก็ขำไปแหม่มเค้าเอาจริงเอาจังมาก
ถ่ายมาเป็นที่ระลึกซะเลย 5555555
วันกลับแล้วจ้า เอาเจ้าชิโร่ที่ซื้อมาใหม่มาถ่ายแบบซะเลย เผื่อว่า อาจจะได้ถ่ายแบบให้เจ้าชิโร่ในรถไฟของบ้านเรามั่ง( ไม่รู้อีกกี่ปีเนอะ) ไปอยู่มาหลายวัน ทุกวันฮาเระ ๆ ๆ ๆ ๆ แจ่มใส มีพยากรณ์บอกว่าวันกลับจะมีฝนก็แอบหวั่น ๆ เหมือนกัน รีบขึ้นรถไฟไปนาริตะแต่เช้าเลย กลัวตกหนักแล้วรถหยุดเดินนี่มีวุ่นแน่ ๆ (กลัวจะแบบวันที่มีพายุลมแรง ซึ่งวันนั้นระยังไม่ได้ไปญี่ปุ่น) วันกลับทีไรแอบเหงาอีกแล้ว ไปญี่ปุ่นทีไรเหมือนความฝันจริง ๆ อ่ะ
มุมเดิมจร้า เป็นมุมที่มาถ่ายทุก ๆ ครั้งก่อนบินออกจากญี่ปุ่น ครั้งที่แล้วเกจ 96 คราวนี้เป็นเกจ 83ขาออกไม่ค่อยมีคนเหมือนตอนช่วงฤดูร้อนจริง ๆ คิดว่าช่วงนี้ไม่ใช่วันหยุดของคนญี่ปุ่นเค้าน่ะค่ะ มาหน้าร้อนจนชิน คราวก่อนที่กลับก็เป็นช่วงปีใหม่คนก็ยังเยอะ รอยส์ด้านนอกรสไม่ครบเท่าไหร่ แต่ถ้าเข้ามาข้างในร้านทางขวามือมีครบทุกรสเลย
และก็หวังอีกเหมือนเดิมว่าจะได้ไปอีกนะ ญี่ปุ่นจ๋า
อัพบล็อคเสร็จวันที่ 5 /5 /55 (หาเรื่องใช้เป้นที่ระลึกจนได้สินะ) แล้วก็เป็นวันครบ 1 เดือนที่ไปญี่ปุ่นพอดี （＾ー＾）เย้
ขอบคุณที่มาร่วมเดินทางไปด้วยกันตลอด 3 เอนทรี่นี้นะคะ
Tags: japan, shopping, travel1 Comments
